Laurium, Laurion of Laviron is een stad in het zuidoostelijke deel van Attika, zetel van de gemeente Lavreotiki. Vanaf de Griekse oudheid bekend om de zilvermijnen, die één van de belangrijkste bronnen van inkomsten waren voor de Atheense staat. Het zilver werd gebruikt voor het slaan van munten. De mijnbouw was berucht wegens de slechte behandeling van de slaven die het zilver delfden.

Lavrio is een minder belangrijke zeehaven als het nabij gelegen Piraeus en is een buitenwijk van Athene. Het ligt aan de baai die uitkijkt over het eiland Makronisos in het oosten, in de oudheid bekend als Helena. Een netwerk van straten strekt zich uit over het bewoonde gebied met de haven in het midden. Het is recentlijk aangesloten met het nieuwe Eleftherios Venezelos Internationale Luchthaven en de Attiki Odos, nationale snelweg. De dichtstbijzijnde steden zijn Sounion en Keratea. Er was ook een nabijgelegen treinstation, dat in het midden van de 20-ste eeuw uit gebruik werd genomen.

Na de slag van Marathon, probeerde Themistocles de Atheners te overrreden om de opbrengst uit de mijnen te investeren in scheepsbouw. Hij legde zo de fundamenten van de Atheense zeemacht en maakte de overwinning van Salami mogelijk. De mijnen, die staatsbezit waren, werden gewoonlijk gepacht voor een vaste percentage van de productie; er werden uitsluitend slaven tewerkgesteld. Tegen het eind van de 5de eeuw verminderde de opbrengst, gedeeltelijk ten gevolge van het Spartaanse invasie van Decelea, maar de mijnen bleven productief. Het oude mijnencomplex, dat uit schachten en gangen bestaat en pannen en andere middelen voor het delven van het metaal, kunnen nog worden bezocht. De mijnen werden nog gebrukt tot in het begin van de 20ste eeuw door Franse en Griekse bedrijven, maar hoofdzakelijk voor lood, mangaan en cadmium.

De mijnbouwstad van Laurium in Michigan werd vernoemd naar het Griekse Laurium.