RETHYMNO > GESCHIEDENIS

Vondsten in de Andron Grot duiden op menselijke bewoning van de provincie vanaf de prehistorie. Er zijn bewijzen gevonden dat de plaats, waar het huidige Rethymnon zich bevindt, gedurende de Laat-Minoïsche periode ook bewoond werd. In de 4e eeuw v. Chr. ontwikkelt het zich tot de onafhankelijke stad Rithymna, dat zijn eigen munten uitgaf. De stad raakt in de 3e eeuw v. Chr. in verval en gedurende de Venetiaanse periode, was het niet meer dan een groot dorp dat bleef bestaan gedurende de 1e en 2e Byzantijnse periode.

Rethymnon begon opnieuw te groeien toen de Venetiaanse veroveraars van het eiland een commerciële tussenstop wensten tussen Heraklion en Chania. Het werd in 1307 de standplaats van de Romeinse Gouverneur (Rettore).

Eind 1500 legden de Turken de halve stad in as en bouwden de Venetianen het grote fort, het Fortetsa, op het rotsige schiereiland boven de oude stad. In 1897 dwongen verschillende opstanden van de Kretenzers de aftocht van de meeste Turken. Na een korte Russische bezetting kwam ook Rethymnon onder het protectoraat van de grootmachten. Na de aansluiting van Kreta met Griekenland in 1909 en de door de Vrede van Lausanne vastgelegde bevolkingsruil van 1923, verlieten ook de laatste (Kretens geworden) Turken deze stad.

Gedurende de tweede Wereldoorlog werden veel verwoestingen aangericht door bombardementen van de Duitsers. De Landing op Kreta (mei 1941) resulteertde in de bezetting van Kreta. Gedurende de hele oorlog heeft het verzet een belangrijke rol gespeeld.

Na de oorlog werd puin geruimd en slaagden de inwoners erin om binnen korte tijd, de stad weer tot een levendige plaats te transformeren. Vanaf de 70-er jaren in de vorige eeuw is een bloeiende toeristische sector ontstaan, die steunt op het goede klimaat, de prachtige natuur en de gastvrijheid van de bewoners.