Ferries to Greece, Ferries to Greek Islands, Greek Ferries
by Greekferries Club SA

ΓΕΝΙΚΑ > ΜΥΚΟΝΟΣ

ο νησί των ανέμων, όπως συχνά αποκαλούν τη Μύκονο, ανήκει στο σύμπλεγμα των Κυκλάδων και βρίσκεται ανάμεσα στην Τήνο και τη Νάξο. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Μύκονος ή Χώρα και βρίσκεται στην δυτική πλευρά του νησιού.

Η Μύκονος είναι χωρίς αμφιβολία το διασημότερο νησί στην Ελλάδα και ο δημοφιλέστερος προορισμός παγκοσμίως. Αυτό το οφείλει στον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της, στην έντονη νυχτερινή ζωή της, στις πολλές και όμορφες παραλίες της καθώς και στην μοναδική «Μικρή Βενετία».

Είναι από τα πρώτα νησιά της Ελλάδας που αξιοποίησε τουριστικά τους φυσικούς της πόρους. Στα μέσα της δεκαετίας το 1950 άρχισαν να φτάνουν στο νησί οι πρώτοι παραθεριστές. Την ίδια περίοδο οι Μυκονιάτες άρχισαν να δημιουργούν τις κατάλληλες υποδομές για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των παραθεριστών. Έτσι, τη δεκαετία του 1960 η Μύκονος έγινε μία μόδα που δεν πέρασε ποτέ και καθιερώθηκε ως τη νησί των διασημοτήτων. Χρόνο με το χρόνο η φήμη της μεγαλώνει και οι θαυμαστές της αυξάνονται.

Πέρα όμως από την κοσμοπολίτικη πλευρά της Μυκόνου υπάρχει και η ήσυχη πλευρά της. Αν κάποιος επιθυμεί στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης η Μύκονος δεν θα τον απογοητεύσει αφού έχει αρκετά ήσυχα χωριουδάκια και ερημικές παραλίες.

Το Αρχαιολογικό, το Λαογραφικό και το Ναυτικό Μουσείο, καθώς και το Αρχαιολογικό Μουσείο Δήλου είναι μερικά από τα σημαντικότερα αξιοθέατα τα οποία μπορεί να γνωρίσει ο επισκέπτης. Πολλές εκκλησίες και περίπου 800 ξωκλήσια κοσμούν όλο το νησί, ενώ η εμπειρία από την επίσκεψη στο γειτονικό ακατοίκητο ιερό νησί της Δήλου είναι μοναδική.

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ> ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

Επιλέξτε το Ξενοδοχείο σας,
το Bungalow, το Διαμέρισμα, τη Βίλλα της αρεσκείας σας,
από τον κατάλογο μας.

Οι σελίδες μας ενημερώνονται καθημερινά.
Σήμερα θα βρείτε πολλά, πάρα πολλά,
hotelCount=10735 Ξενοδοχεία και τουριστικά καταλύματα
στην Μύκονο.

Το μόνο που θα χρειαστεί είναι
να σας ταξιδέψουμε στον ηλεκτρονικό μας κατάλογο
ξενοδοχείων και διαμερισμάτων της Ελλάδος
www.greekhotels.gr

Κάντε κλικ εδώ για τα ξενοδοχεία στην Μύκονο
(ανοίγει νέο παράθυρο)

ΙΣΤΟΡΙΑ > ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο κλασικός μύθος θέλει τους Γίγαντες, που εξόντωσε ο Ηρακλής κατά τη Γιγαντομαχία, θαμμένους κάτω από τους επιβλητικούς βραχώδεις σχηματισμούς της Μυκόνου. Το όνομά της φαίνεται να δηλώνει το "σωρό λίθων" ή τον "πετρώδη τόπο". Κατά μία μεταγενέστερη παράδοση το νησί συνδέεται με τον ήρωα Μύκονο, γιο του βασιλιά της Δήλου Άνιου, που ήταν με τη σειρά του γιος του Απόλλωνα και της νύμφης Ροιούς- απογόνου του Διονύσου. Κάρες και Φοίνικες λέγεται ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της Μυκόνου, αλλά οι Ίωνες από την Αθήνα εγκαταστάθηκαν και κυριάρχησαν εδώ γύρω στο 1000 π.Χ., εκδιώκοντας τους προηγούμενους. Αναφέρεται ότι στο νησί υπήρχαν δύο πόλεις. Στάθμευσαν ο Δάτις κι ο Αρταφέρνης το 490 π.Χ. κι ότι ήταν μάλλον φτωχό αν και γεωργικό νησί. Λατρεύονταν εδώ κυρίως ο Διόνυσος, η Δήμητρα, ο Δίας, ο Απόλλων, ο Ποσειδώνας κι ο Ηρακλής, ενώ πέρασε από τα χέρια των Ρωμαίων σ’ εκείνα των Βυζαντινών, οι οποίοι εκτέλεσαν και έργα για την άμυνα, κατά των Αράβων πειρατών, τον 7ο αιώνα και κράτησαν το νησί μέχρι το τέλος του 12ου αιώνα.

Μετά τη θλιβερή κατάληξη της Δ΄ Σταυροφορίας σε βάρος του Βυζαντίου το 1204, το νησί παραχωρείται στους Ανδρέα και Ιερεμία Γκίζι (συγγενείς του Δόγη Δάνδολου), το 1292 φαίνεται να λεηλατείται από Καταλανούς και αφήνεται πάλι στον άμεσο έλεγχο των Βενετών από τον θνήσκοντα τελευταίο Γκίζι, το 1930. Έκτοτε, απετέλεσε ενιαία ενετική εδαφική κτήση με την Τήνο. Κατά τη διάρκεια της επικυριαρχίας των Βενετών, καταστρέφεται από το Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα, ναύαρχο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, στα 1537. Επί Οθωμανών, υπάγεται στη δικαιοδοσία του αρχηγού του Οθωμανικού στόλου, του Καπουδάν Πασά και σχεδόν αυτοδιοικείται κατά το σύστημα της εποχής, έχοντας βοεβόδα και επιτρόπους, που προσπαθούν όπως μπορούν να κρατήσουν ίσες αποστάσεις από Τούρκους και Βενετούς (οι τελευταίοι αποσύρονται οριστικά από την περιοχή με την παράδοση της Τήνου στους Οθωμανούς, το 1718).

Ο πληθυσμός της Μυκόνου (που κυμαίνεται κατά κανόνα τη νεώτερη περίοδο ανάμεσα στις 2.000 και τις 5.000 ψυχές) ενισχύθηκε, περισσότερες από μία φορές από πάροικους (από την Κρήτη ή τα κοντινότερα νησιά Νάξο, Φολέγανδρο, Σίκινο, Κίμωλο κ.λπ.), ύστερα από λιμούς και επιδημίες, ακολουθήματα των συχνών πολέμων, μέχρι τα τέλη του 18ου - αρχές του 19ου αιώνα. Το νησί, λόγω γεωγραφικής θέσεως, αναδεικνύεται σε σημαντικό σταθμό ανεφοδιασμού για τα ξένα εμπορικά πλοία.

Οι Μυκονιάτες την ίδια περίοδο, θεωρούμενοι καλοί ναυτικοί, επιδόθηκαν βαθμιαία με επιτυχία στη ναυτιλία και το εμπόριο, έχοντας δοκιμαστεί προηγουμένως κατάλληλα και στην πειρατεία. Πολλοί συμμετείχαν ενεργά στην εξέγερση των νησιών, γνωστή ως 'Ορλωφικά' (1770 – 74), που κατέληξε ευτυχώς σε όφελος της Αικατερίνης Β΄ της Ρωσίας αλλά και των νησιωτών, μετά τις ευνοϊκές για το ελληνικό εμπόριο συνθήκες που διαμορφώθηκαν την αμέσως επόμενη περίοδο.

Κατά την Επανάσταση του 1821, οι Μυκονιάτες οδηγημένοι από την ηρωίδα του νησιού Μαντώ Μαυρογένους (γόνο ισχυρής αριστοκρατικής οικογένειας και μεγαλωμένη στην Τεργέστη με τις ιδέες του Διαφωτισμού), αποκρούουν με ζήλο μιά επίθεση μοίρας του Τουρκικού στόλου (1822) και συμμετέχουν στον απελευθερωτικό αγώνα με τέσσερα εξοπλισμένα πλοία (εξ ών τα δύο ανέλαβε να συντηρεί με ίδια έξοδα η Μαντώ, εξανεμίζοντας μιά σημαντική πατρογονική περιουσία).

Με το νέο ελληνικό κράτος, η Μύκονος βλέπει να αναγεννιέται μία δυναμική αστική και μικροαστική τάξη, που καλλιεργεί ιδιαίτερα τους δεσμούς της με τη νότια Ρωσσία (Οδησσός, πόλεις της Κριμαίας), την Ιταλία (Λιβόρνο) και τη Γαλλία (Μασσαλία), αλλά και με την Αλεξάνδρεια, τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, την ανερχόμενη Σύρο. Η πλήρης επικράτηση όμως της τεχνολογίας του ατμού (προς τα τέλη του 19ου αι.) και η διάνοιξη της Διώρυγας της Κορίνθου (1904) της αφαίρεσαν πολλή από τη δύναμή της ώστε, όλο και περισσότεροι Μυκονιάτες ξενιτεύονταν σε αναζήτηση καλύτερης τύχης, κάποιοι στο εξωτερικό (Ρωσσία μέχρι τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο, ύστερα Η.Π.Α.) και περισσότεροι στα νέα αστικά κέντρα του εσωτερικού (Πειραιάς, Αθήνα). Δημογραφική ανάκαμψη θα παρατηρηθεί πάλι, μόνο αφού έλθει να δώσει απάντηση ο Τουρισμός (πρώτα οικονομικά 'σκιρτήματα' τη δεκαετία του '30), λίγες δεκαετίες αργότερα.

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που είχε ξεκινήσει, από το 1873, στη Δήλο η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας, είχαν πράγματι καθιερώσει από πολύ νωρίς την περιοχή στη συνείδηση της "ελίτ" εκείνης που είχε την άνεση και την επιθυμία να ταξιδέψει στην Ελλάδα. Ήδη, από το 1930 αρκετοί διάσημοι επισκέπτονταν το νησί και ανακάλυπταν μαζί με τις εντυπωσιακές αρχαιότητες της Δήλου, τις δικές του σπάνιες χάρες. Με την αλματώδη ανάπτυξη της βιομηχανίας του Τουρισμού στη νότια Ευρώπη μεταπολεμικά, η Μύκονος αφομοιώνει αρκετά καλά τα νέα δεδομένα και, με την εργατικότητα, το αμίμητο "στυλ" και την επιχειρηματική αντίληψη των ανθρώπων της, διεκδικεί μια από τις πιο αξιοζήλευτες θέσεις στη διεθνή τουριστική αγορά.

ΙΣΤΟΡΙΑ > ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

Δραφάκι, Βρύση, Γλάστρος, Πλατύς Γιαλός

Ενδιαφέροντα μικρά μνημεία βρίσκονται διάσπαρτα σε αγροτικές - έως πρότινος - περιοχές στα Νότια της Χώρας: στο Δραφάκι (Πασπάρι), μπορεί κανείς να δει μερικά παλαιότατα αλλά καλά διατηρημένα επιπεδόστεγα ξωκλήσια. Στη Βρύση, αποκαλύφθηκε πριν από λίγα χρόνια ένας ασυνήθιστος για τις Κυκλάδες θολωτός τάφος της Μυκηναϊκής περιόδου, με πλούσιο και ενδιαφέρον περιεχόμενο που μαρτυρεί τις ιδιαίτερες σχέσεις του νησιού με τα ελλαδικά μυκηναϊκά κέντρα. Στην ίδια περιοχή, θαυμάσιοι περιστερεώνες μέσα σε παλιούς κήπους, με τη χαρακτηριστική διακόσμηση τους.

Στη μυκονιάτικη ύπαιθρο σώζονται ακόμα τα ερείπια μερικών αρχαίων τετράγωνων ή στρογγυλών πύργων, που θα πρέπει να ανήκαν σε κάποιο αμυντικό σύστημα του νησιού: Ο πύργος στη Ληνώ, διαμέτρου 10μ. περ., διατηρεί τη βάση του σε ύψος 1,80 μ. περ., με ίχνη οχυρωματικού περιβόλου και δύο πρωτοχριστιανικά εκκλησάκια παραδίπλα.

Ο πύργος στη θέση Πόρτες που δεσπόζει στον Πλατύ Γιαλό, με αρκετά μικρότερη διάμετρο (3,5μ.), εντυπωσιάζει με την διατηρούμενη πορτωσιά του που σχηματίζουν τρεις μεγάλοι λαξευμένοι γρανιτόλιθοι.

Καλαφάτης - Διβούνια

Στα Ν.Α. της Άνω Μεράς, απέναντι από την παραλία του Καλαφάτη στη θέση Διβούνια – Ταρσανάς, διατηρούνται επάνω στο μικρό δίδυμο ακρωτήριο τα ίχνη προϊστορικής (πρωτοκυκλαδικής) ακρόπολης.

Φτελιά – Πώρος

Σε πολλά μέρη του νησιού όπως στην περιοχή του όρμου Πάνορμος έχουν εντοπιστεί προϊστορικές εγκαταστάσεις. Η σημαντικότερη φαίνεται να είναι αυτή του Νεολιθικού οικισμού της Φτελιάς, του οποίου τα ευρήματα χρονολογούνται στο 4.500 π.Χ. Στην ίδια θέση είναι πιθανό να αναγνωρίζονταν από την αρχαϊκή περίοδο και ο τάφος του Αίαντα του Λοκρού, ήρωα του Τρωϊκού πολέμου που λατρεύονταν στη Μύκονο.

ΙΣΤΟΡΙΑ > ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Κατά την μυθολογική παράδοση η Μύκονος πήρε το όνομα της από τον ήρωα Μύκονο, γιό του Ανίου του Καρυστού, βασιλιά της Δήλου. Αναφορές υπάρχουν για τον τάφο του ομηρικού ήρωα Αίαντα του Λοκρού που υπήρχε στο νησί και ίσως συνδέονται με τον θολωτό τάφο και τα ίχνη Μυκηναϊκής εγκατάστασης στα δυτικά του νησιού ή κατά άλλους με τον τύμβο της Φτελιάς.

Ο μύθος αναφέρει επίσης ότι κατά την γιγαντομαχία ο Ηρακλής νίκησε τους Γίγαντες που κατοικούσαν στο νησί και τους φυλάκισε κάτω από τα βράχια του.

ΙΣΤΟΡΙΑ > ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Η Χώρα είναι ο κύριος -ιστορικός- οικισμός της Μυκόνου. Στην ενδοχώρα του νησιού υπάρχουν παραδοσιακά διάσπαρτες αγροικίες, τα επονομαζόμενα "χωριά", που ομαδοποιούνται στις φυσικές λεκάνες της γης, όπου εξασφαλίζεται υπόγειο νερό και καλλιεργήσιμη γη. Μια μεγάλη πύκνωση των "χωριών" στο σχετικά γόνιμο οροπέδιο στα ανατολικά του νησιού αποτελούν την πάντα γραφική Άνω Μερά.

Η Χώρα της Μυκόνου βρίσκεται στη δυτική ακτή του νησιού, επάνω στη θάλασσα, μεταξύ των όρμων Κόρφου και Τούρλου και έχει αναπτυχθεί στην προσχωσιγενή επίπεδη έκταση, που απλώνεται στα δυτικά του ημιορεινού όγκου της Μυκόνου ως το χαμηλότερο βράχο του μεσαιωνικού Κάστρου της. Τα χαρακτηριστικά αυτά, την κάνουν να ξεχωρίζει από τους περισσότερους αιγαιοπελαγίτικους οικισμούς, οι οποίοι συνήθως είναι σκαρφαλωμένοι αμφιθεατρικά σε πλαγιές και κορφές σε ασφαλή απόσταση από την θάλασσα.

Εδώ στη Χώρα της Μυκόνου αντίθετα, η ανάπτυξη του οικισμού σε ένα επίπεδο ενισχύει κυρίως την αίσθηση ενός δαιδαλώδους αλλά ενιαίου πολεοδομικού εσωτερικού χώρου, που έχει σχηματιστεί από τους λευκούς όγκους και κενά μιας ομοιογενούς και εντυπωσιακής ρυμοτομίας. Σε αυτό συντελεί το ενιαίο ύψος των κτιρίων - που στην μεγάλη τους πλειοψηφία είναι διώροφα - και η ρυθμική επανάληψη υλικών εξωτερικών ομοιόμορφων στοιχείων (όπως τα ανοίγματα, οι εξώστες, οι σκάλες, οι πεζούλες) και χρωμάτων.

Αυτά όλα τα χαρακτηριστικά δίνουν την εντύπωση στον περιπατητή της Χώρας ότι βρίσκεται σε φιλικό υπαίθριο χώρο, αλλά μόνο η οπτική επαφή με την θάλασσα, όπου αυτή είναι δυνατή, τον προσανατολίζει. Παρά το γεγονός ότι, η εξέλιξη της Χώρας διήρκεσε αρκετούς αιώνες, εν τούτοις οι σταδιακές διαμορφώσεις και προσαρμογές νέων τμημάτων σ’ αυτήν κατέληγαν πάντα σε ενιαίο λειτουργικό και αισθητικό αποτέλεσμα.

Όπως και στους περισσότερους αιγαιοπελαγίτικους οικισμούς, τα σπίτια στη Χώρα μπορούν να διακριθούν ανάλογα με το πλάτος της πρόσοψής τους και την οργάνωση στο εσωτερικό τους σε "στενομέτωπα" και "ευρυμέτωπα". Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των κατασκευών αυτών, είναι το ότι, ο ιδιοκτήτης του ισογείου και του ανωγείου μιας διώροφης οικοδομής δεν ήταν υποχρεωτικά ο ίδιος και μπορούσε κάποιος να κατέχει ανεξάρτητα από το ισόγειο, το δώμα του (τον "αέρα"), ως οικόπεδο και να το οικοδομεί.

Κάθε οικοδομικό τετράγωνο του οικισμού αποτελείται συνήθως από σπίτια του ίδιου τύπου που έχουν μεταξύ τους πλήθος κοινών χαρακτηριστικών. Η πρόσβαση στον πάνω όροφο (ανώγειο) γίνεται πάντοτε από εξωτερική σκάλα, η οποία προβάλλεται στον δρόμο. Οι ξύλινες κουπαστές της σκάλας ("μπάλοι"), τα ξύλινα κλειστά μπαλκόνια ("μπουντιά"), τα στηθαία, οι επιχρισμένες υδρορροές ("κάναλοι") και οι περίτεχνα πολλές φορές, διακοσμημένοι καπνοδόχοι ("κάπασοι"), ομαδοποιούνται σύμφωνα με την εποχή τους και την κοινωνική τάξη των ενοίκων, στο κοινό πλαίσιο πάντοτε της ομοιομορφίας που επέβαλαν τα διαθέσιμα μέσα και υλικά. Η εσωτερική διαρρύθμιση, ειδικότερα των στενομέτωπων σπιτιών, είναι απλή και λειτουργική. Τόσο στο ισόγειο όσο και στον όροφο, ο μακρόστενος αρχικός χώρος χωρίζεται από ελαφρύ χώρισμα σε δύο κύρια τμήματα. Τα σπίτια αυτά, έχουν συνήθως από ένα παράθυρο και μια πόρτα σε κάθε όροφο. Αντίθετα, τα ευρυμέτωπα σπίτια, είναι αυτά που παρέχουν την δυνατότητα κάποιας μεγαλύτερης ποικιλίας στη διαίρεσή τους.

Για την κατασκευή του δώματος, κοινή σε όλα τα κτίρια, απαιτούνται καλάμια ή σανίδια, τα οποία υποβαστάζουν οι "τράβες", από καστανιά συνήθως, που κι αυτές υποστηρίζει το τραβεζόνι ή το πέτρινο τόξο ("καμάρα"). Επάνω στο πλέγμα αυτό στρώνονται τα φύκια -για μόνωση- και πάνω από αυτά απλώνεται λάσπη που ασβεστώνεται τακτικά, ώστε να δημιουργηθεί μια αδιαπέραστη κρούστα.

Στην τοιχοποιία χρησιμοποιείται κυρίως, ο εγχώριος γρανίτης, κομμένος σε λίθους ακανόνιστου σχήματος. Το επίχρισμα (σοβάντισμα), γίνεται από χοντρή άμμο αναμεμιγμένη με ασβέστη και επιστρώνεται μία μόνο φορά (ένα χέρι). Η εφαρμογή του γίνεται μόνο με μυστρί, χωρίς πήχυ και χωρίς να τον "ξεχοντρίζουν". Στον τρόπο αυτό οφείλεται, η τόσο χαρακτηριστική πλαστικότητα των επιφανειών και των όγκων της κυκλαδικής οικοδομικής παράδοσης.

Τα "χωριά" (αγροικίες) της Μυκόνου, ενώ χρησιμοποιούν τα ίδια δομικά υλικά με τα σπίτια του οικισμού, εντούτοις αντικατοπτρίζουν μια ιδιαίτερη αισθητική αντίληψη, καθώς, κατάλευκα και αυτά, έρχονται σε εντυπωσιακή αντίθεση με τους γκρίζους γρανιτώδεις βράχους, τις ατελείωτες ξερολιθιές, τις φραγκοσυκιές και τους καλαμιώνες. Η βασική διάταξη του κάθε "χωριού" είναι το κυρίως σπίτι, που συνήθως αποτελείται από δύο ή τρία δωμάτια (τη σάλα, την κουζίνα, την κάμαρα -όπως και στη Χώρα- πάντοτε μικρή) και την ασβεστωμένη αυλή, αναπόσπαστο οργανικό μέρος του.

Η κάτοψη του "χωριού", με μεσημβρινό συνήθως προσανατολισμό, έχει τη μορφή "Γ", με την αυλή στη θέση του κενού. Βοηθητικοί χώροι και εγκαταστάσεις συμπληρώνουν στη συνέχεια την αγροτική παραδοσιακή κατοικία. Αυτοί μπορεί να είναι, ο ΄αχεριώνας΄, ο φούρνος, ο στάβλος (βουϊδοκέλα), το χοιροκέλι, ο περιστεριώνας κι ακόμα το πατητήρι, το αλώνι, ο μάγγανος (αν υπάρχει λαχανόκηπος) και η στέρνα, με μικρότερα "στερνάκια" για το πλύσιμο κοντά στο πηγάδι. Συχνά το συγκρότημα συμπληρώνεται και από μια μικρή οικογενειακή εκκλησία, όπου κατά παράδοση εντοιχίζονται τα οστά των προγόνων της οικογένειας.

Tα "χωριά" της Μυκόνου, είναι απέριττα και αρμονικά ενταγμένα μέσα σε ένα βραχώδες και με περιορισμένους πόρους περιβάλλον, πετυχαίνοντας την κάλυψη οικιστικών αλλά και βιοποριστικών αναγκών των αγροτών του νησιού. Αποτελούν δε τα αντιπροσωπευτικότερα δημιουργήματα ανθρώπων, που καλλιέργησαν την τέχνη να επιζούν στις άγονες και βραχώδεις Κυκλάδες και που, εκτός της επινοητικότητάς τους, διέθεταν ως μοναδικούς πόρους, τον ήλιο, τον αέρα και τη θάλασσα.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ > ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ - ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ

Μόνο στην περιοχή της Χώρας υπάρχουν περισσότερες από 60 μεταβυζαντινές εκκλησίες, ενώ σε ολόκληρο το νησί υπάρχουν γύρω στα 800 ξωκλήσια! Αρκετά από αυτά έχουν κηρυχθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως προστατευόμενα ιστορικά μνημεία. Τα περισσότερα από αυτά χτίστηκαν μετά από τάματα που έκαναν οι ναυτικοί και οι οικογένειες των ναυτικών για να έχουν καλά ταξίδια και να μπορέσουν να γυρίσουν με ασφάλεια στα σπίτια τους, αλλά και επειδή συνήθιζαν να τοποθετούν σε εκκλησίες τα οστά των νεκρών τους.

Οι περισσότερες εκκλησίες της Μυκόνου είναι τυπικές, μικρών διαστάσεων και λιτές κατασκευές, μονόκλιτες και καμαροσκεπείς όπως και στα άλλα νησιά του νότιου Αιγαίου, με χαρακτηριστικό κόκκινο-κεραμιδί χρώμα στο εξωτερικό της καμπύλης στέγης τους. Μερικές είναι αρκετά παλιές (πρωτοβυζαντινές / μεσοβυζαντινές), όμως η πλειοψηφία τους ανήκει στον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα. Περιέχουν αντιπροσωπευτικά και κάποτε πολύ ενδιαφέροντα έργα της νεότερης λαϊκής -και όχι μόνο- αγιογραφίας και εκκλησιαστικής κοσμητικής (εικόνες, ξυλόγλυπτα τέμπλα κ. ά.). Η Μύκονος έχει επίσης και αρκετά Μοναστήρια με πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική και αξιόλογα έργα θρησκευτικής τέχνης.

Παναγία η Παραπορτιανή

Η Παναγία η Παραπορτιανή βρίσκεται στον οικισμό του Κάστρου, στην Χώρα της Μυκόνου. Είναι ένα σύμπλεγμα πέντε εκκλησιών εκ των οποίων οι τέσσερις από αυτές βρίσκονται στο ισόγειο και αποτελούν τη βάση του οικοδομήματος και η πέμπτη που επικάθεται σαν τρούλος. Οι εκκλησίες αυτές είναι η εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου που αποτελεί και το κέντρο της βάσης του συμπλέγματος, η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων η οποία είναι και η παλαιότερη, υπολογίζεται ότι κατασκευάστηκε στα τέλη 14ου αιώνα ή στις αρχές του 15ου αιώνα, η εκκλησία του Αγίου Σώζοντος και η εκκλησία της Αγίας Αναστασίας.

Η εκκλησία ονομάστηκε έτσι επειδή στα παλαιότερα χρόνια υπήρχε δίπλα της μία μικρή πύλη (ή αλλιώς παραπόρτι) του μεσαιωνικού κάστρου της Μυκόνου. Υπολογίζεται ότι κτίστηκε διαδοχικά τον 16ο – 17ο αιώνα.

Παναγία Τουρλιανή

Η Μονή της Παναγίας Τουρλιανής βρίσκεται στον οικισμό της Άνω Μεράς και ιδρύθηκε το 1542 σε θέση όπου π προϋπήρχε παλαιά εκκλησία των Εισοδίων της Παναγίας. Κατά την παράδοση το Μοναστήρι της Παναγίας Τουρλιανής κτίστηκε από φυγάδες Μοναχούς της Αρχόντισσας Πάρου πού ζήτησαν άσυλο στο νησί της Μυκόνου. Οι Μοναχοί κατέφυγαν στο άνω μέρος του νησιού, στον μικρό ναό της Παναγίας, όπου υπηρετούσε η Μοναχή Τούρλη.

Κατά την παράδοση η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας βρέθηκε να πλέει στην παραλία του νησιού, κοντά στον ορμίσκο του Τούρλου και θεωρείται έργο του Ευαγγελιστού Λουκά. Ανήκει στη Ιερά Μητρόπολη Σύρου.

Το Μοναστήρι του Παλαιόκαστρου

Στα βόρεια του οικισμού της Άνω Μεράς βρίσκεται το μοναστήρι του Παλαιόκαστρου. Κτίστηκε από τους άρχοντες του νησιού, τους Γκίζι, στην κορυφή του ομώνυμου λόφου κοντά στον αρχαίο οικισμό του Πανόρμου. Πρόκειται για μια γυναικεία μονή του 18ου αιώνα και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα κυκλαδικής μοναστηριακής αρχιτεκτονικής.

Ιερός Ναός της Ζωοδόχου Πηγής

Ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής ή της Μεγάλης Παναγιάς, όπως συνηθίζουν να την αποκαλούν οι ντόπιοι είναι ο μεγαλύτερος ναός μέσα στην Χώρα της Μυκόνου. Είναι κτισμένος σε ρυθμό μονόκλιτης βασιλικής μετά τρούλου, έχει κόγχες στην βόρεια και στη νότια πλευρά και το εμβαδόν του είναι 182.30 τ.μ.

Η παράδοση αναφέρει ότι η εικόνα της βρέθηκε μέσα σ` ένα πηγάδι και γι’ αυτό έχει και το όνομα Παναγία η Πηγαδιώτισσα. Επίσης την αποκαλούν Αγγελοχτισμένη διότι όταν χτίζονταν η εκκλησία στα χρόνια της Τουρκικής σκλαβιάς οι κάτοικοι άκουγαν την νύχτα τον ήχο των σφυριών και νόμιζαν οι άνθρωποι ότι ξημέρωσε και έβγαιναν για να την δουν. Τότε παρατηρούσαν ότι αν και ήταν νύχτα οι τοίχοι της εκκλησίας ήταν διπλάσιοι σε ύψος από αυτό που είχαν αφήσει την προηγούμενη μέρα.

Η ακριβής χρονολογία που χτίστηκε ο ναός δεν είναι γνωστή, πάντως η πιο παλαιά μαρτυρία που υπάρχει είναι σε έγγραφο της 1ης Απριλίου 1667.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ > ΜΟΥΣΕΙΑ

Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου

Το κτίριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Μυκόνου κτίστηκε το 1900-02 στο Καμνάκι, σε δεσπόζουσα θέση επάνω από το λιμάνι, για να στεγάσει αρχικά τα πλούσια ευρήματα του ‘ Βόθρου της Καθάρσεως’ του 5ου π.Χ. που αποκαλύφθηκε στη Ρήνεια το 1898 και των άλλων ταφών του νησιού.

Η πλούσια συλλογή των αγγείων του είναι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική για την κυκλαδική κεραμική από την γεωμετρική εποχή έως στον 6ο π.Χ. αι.

Εκτίθενται επίσης θαυμάσια μελανόμορφα και ερυθρόμορφα κεραμικά και άλλα ευρήματα, ταφικά ελληνιστικά ανάγλυφα κ.ά. γλυπτά. Από τα ευρήματα της Μυκόνου, εντυπωσιάζει ιδιαίτερα ο μεγάλος ‘Πίθος της Μυκόνου’ (πιθαμφορέας από τηνιακό εργαστήριο, του 7ου π.Χ. αι.), με τις πλούσιες ανάγλυφες παραστάσεις του από τον Τρωϊκό Πόλεμο, κατανεμημένες σε ζώνες (σε κεντρική σύνθεση παριστάνονται οι Αχαιοί πολεμιστές με το Δούρειο Ίππο). Ανοιχτό καθημερινά από τις 8:30 π.μ. έως τις 3:00 μ.μ. εκτός Δευτέρας και επισήμων αργιών.

Λαογραφικό Μουσείο Μυκόνου

Βρίσκεται στη θέση Κάστρο, λίγα μέτρα μακριά από την περίφημη Παραπορτιανή και στεγάζεται σε παλιό διώροφο καραβοκυραίικο σπίτι.

Περιλαμβάνει έξι κύριες αίθουσες που φιλοξενούν συλλογές παλαιών επίπλων, βυζαντινών εικόνων, λαϊκών κεραμικών, παλιών αναμνηστικών πιάτων και διακοσμητικών /ιστορικών. Επίσης συλλογή κεντημάτων και υφαντών, κλειδιών, μέτρων και σταθμών, ωραία συλλογή μοντέλων πλοίων κ.α.

Υπάρχει επίσης ένα σημαντικό αρχείο χειρογράφων και εντύπων, φωτογραφιών, χαρτών καθώς και βιβλιοθήκη. Ανοιχτό από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, 4:30 μ.μ. έως τις 8:30 μ.μ. εκτός Κυριακής.

Ναυτικό Μουσείο Αιγαίου

Βρίσκεται στην θέση Τρία Πηγάδια, δίπλα από το προηγούμενο, περιλαμβάνει ομοιώματα των κωπήλατων, ιστιοφόρων και ατμήλατων πλοίων που από την Προϊστορία έως τις μέρες μας όργωναν το Αιγαίο. Διαθέτει επίσης, πλούσια συλλογή χαρτών και άλλων χαρακτικών, αρχαίων νομισμάτων και σταθμών. Εκτίθενται ακόμα αμφορείς και όργανα πλοήγησης, ενώ στον κομψό κήπο του μπορεί να δει κανείς μια συλλογή αντιγράφων αρχαίων επιτύμβιων γλυπτών με θαλασσινά θέματα και τον πυργίσκο με τον μηχανισμό του φάρου του Αρμενιστή (1889). Στο μουσείο αυτό ανήκει και το παραδοσιακό πέρασμα "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ" που φιλοξενείται τα καλοκαίρια στο παλιό λιμάνι. Ανοιχτό καθημερινά από Απρίλιο μέχρι Οκτώβριο 10.30 π.μ. έως τις 1.00 μ.μ., και από τις 6.30 μ.μ. έως τις 9.00 μ.μ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Δήλου

Μοναδική έκθεση γλυπτικής που καλύπτει όλο το φάσμα από την αρχαϊκή έως την ρωμαϊκή περίοδο, θαυμάσια μωσαϊκά, κεραμικά, χρηστικά αντικείμενα του ιδιωτικού βίου, έργα μικροτεχνίας και κοσμήματα κ.α. αποτελούν μερικές από τις ενότητες των πλούσιων εκθεμάτων του.

Ανοιχτό καθημερινά από τις 8.30 π.μ. έως 3.00 μ.μ., εκτός Δευτέρας και ορισμένων επισήμων αργιών, εφόσον βέβαια ο καιρός είναι καλός και δεν απαγορεύει την προσέγγιση τουριστικών σκαφών στο νησί.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ > ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Άγιος Ιωάννης

Η παραλία του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού σε μικρή απόσταση από την Χώρα. Είναι μία πανέμορφη παραλία με λευκή άμμο και αποτελεί ιδανική επιλογή για οικογένειες. Από την παραλία μπορεί κανείς να απολαύσει υπέροχη θέα στο νησί της Δήλου. Επιπλέον, στην περιοχή υπάρχουν ξενοδοχεία και αρκετά εστιατόρια.

Άγιος Σώστης

Η παραλία του Άγιου Σώστη βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού. Πρόκειται για μία πανέμορφη και αρκετά ήσυχη παραλία η οποία είναι ιδανική τόσο για κολύμπι όσο και για surfing. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία και εστιατόρια.

Αγράρι

Το Αγράρι βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού, δίπλα στην παραλία της Ελιάς και σε απόσταση 10 χλμ. από την Χώρα. Αποτελεί ιδανική επιλογή για όσους προτιμούν τις ήσυχες και απομονωμένες παραλίες. Η πρόσβαση στην παραλία γίνεται με λεωφορείο, αυτοκίνητο καθώς και με καΐκι από τον Πλατύ Γιαλό.

Καλαφάτης

Η παραλία του Καλαφάτη θεωρείται μία από τις ομορφότερες της Μυκόνου. Πρόκειται για μία παραλία με χρυσή αμμουδιά και καθαρά νερά η οποία βρίσκεται σε ένα πανέμορφο τοπίο στην ανατολική πλευρά του νησιού. Η καλή οργάνωση της προσφέρει στους λουόμενους όλες τις ανέσεις και θεωρείται ιδανική επιλογή για τους λάτρεις του wind-surfing.

Ορνός

Ο γραφικός οικισμός του Όρνου βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού σε απόσταση 2 χλμ. από την πόλη και αποτελεί πια ένα δημοφιλή τουριστικό θέρετρο. Διαθέτει μία πανέμορφη και καθαρή παραλία ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η παραλία Ψαρού, όπου υπάρχει δυνατότητα για θαλάσσια σπορ. Στον οικισμό υπάρχουν ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια καθώς και αρκετά εστιατόρια.

Παράγκα

Η παραλία της Παράγκας βρίσκεται νότια της Μυκόνου και απέχει μόλις 10 λεπτά από τη Χώρα. Είναι μία γραφική παραλία με πεντακάθαρα νερά. Η πρόσβαση στην παραλία μπορεί να γίνει είτε με λεωφορείο είτε με καΐκι από τον Πλατύ Γιαλό.

Paradise (Καλαμοπόδι)

Είναι μία από τις πιο πολυσύχναστες και δημοφιλής παραλίες της Μυκόνου, αφού είναι γνωστή από την εποχή των Hippies. Στην παραλία υπάρχουν beach bar, κέντρο καταδύσεων και disco. Επίσης υπάρχει δυνατότητα για θαλάσσια σπορ. Η πρόσβαση στην παραλία είναι εύκολη αφού υπάρχουν συχνά δρομολόγια του ΚΤΕΛ. Κοντά στην παραλία λειτουργεί ξενοδοχείο και μεγάλο camping.

Πλατύς Γιαλός

Ο Πλατύς Γιαλός είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού και απέχει μόλις 4,5 χλμ. από τη Χώρα. Είναι ιδανική επιλογή για οικογένειες και αποτελεί κομβικό σημείο γιατί από εκεί ξεκινούν καΐκια για τις γειτονικές διάσημες παραλίες του νησιού, το Paradise και το Super Paradise. Είναι μία πανέμορφη παραλία με απέραντη χρυσαφένια αμμουδιά και καταγάλανα νερά.

Super Paradise (Πλιντρί)

Το Super Paradise είναι η διασημότερη παραλία του νησιού. Είναι ιδανική για νεανικό κοινό λόγω των πολλών parties που διοργανώνονται. Μετά τη δεκαετία του ‘50 έχει καθιερωθεί ως ο κατεξοχήν τόπος συνάντησης των VIP. Η πρόσβαση στην παραλία γίνεται μόνο με ιδιωτικό μεταφορικό μέσο ή με καΐκι από τον Πλατύ Γιαλό.

Φτελιά

Πρόκειται για μία βορεινή παραλία στον όρμο του Πανόρμου η οποία προσελκύει τους λάτρεις του wind-surfing λόγω των ανέμων και των θαλάσσιων ρευμάτων της. Είναι μία σχετικά ερημική παραλία και η πρόσβαση σε αυτήν γίνεται μόνο με ιδιωτικό μέσο.

Ψαρού

Η παραλία της Ψαρούς βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση 10 λεπτών από τη Χώρα. Πρόκειται για μία πολυσύχναστη και πολύ καλά οργανωμένη παραλία. Υπάρχει σχολή κατάδυσης ενώ στην περιοχή υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία και εστιατόρια.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ > ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Χώρα

Η πόλη της Μυκόνου ή Χώρα εντυπωσιάζει τον επισκέπτη της από την πρώτη ματιά. Αρκεί μία μικρή βόλτα στα στενά και γραφικά σοκάκια της για να διαπιστώσει κανείς την γοητεία της.

Παρά την μεγάλη τουριστική ανάπτυξη του νησιού καταφέρνει να διατηρεί τον παραδοσιακό κυκλαδικό χαρακτήρα της. Ολόλευκα, κυβόσχημα σπιτάκια με μπλε παράθυρα και ξύλινα μπαλκόνια δίνουν το στίγμα της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής. Γραφικά καλντερίμια, αναρίθμητα ξωκλήσια, μεγαλοπρεπείς εκκλησίες και οι για αιώνες ακίνητοι ανεμόμυλοι συνθέτουν μια εικόνα απαράμιλλης ομορφιάς.

Η φήμη της Μυκόνου και ο μεγάλος αριθμός επισκεπτών δημιούργησαν την αντίστοιχη εμπορική κίνηση που έκανε διάσημη την αγορά της Μυκόνου. Αυτό αποδεικνύεται με μία βόλτα στο Ματογιάννι, τον πιο εμπορικό δρόμο της Μυκόνου όπου μπορεί να συναντήσει κανείς πολλά καταστήματα με είδη λαϊκής τέχνης, περίτεχνα κοσμήματα και επώνυμα ρούχα.

Στον οικισμό του Κάστρου στέκεται μεγαλόπρεπα η εκκλησία της Παναγίας της Παραπορτιανής η οποία είναι αναγνωρισμένη ως Εθνικό Μνημείο. Κατηφορίζοντας προς το λιμάνι στη συνοικία της Αλευκάντρας, βρίσκεται η Μικρή Βενετία του Αιγαίου που γοητεύει κάθε επισκέπτη. Στον παραλιακό δρόμο υπάρχουν πολλές καφετέριες και ταβέρνες με θέα στο λιμάνι και στον πολύχρωμο στόλο από καΐκια και βάρκες.

Στον τομέα της διαμονής στη Χώρα υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία και συγκροτήματα ενοικιαζόμενων δωματίων κάθε είδους. Όσον αφορά τη νυχτερινή ζωή η Μύκονος έχει την πρώτη θέση. Υπάρχει πληθώρα επιλογών για όλα τα γούστα.

Άνω Μερά ή Μεριά

Η Άνω Μερά ή Μεριά είναι ο δεύτερος παραδοσιακός οικισμός του νησιού μετά τη Χώρα ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο περίπου του νησιού και σε απόσταση 8 χλμ. από τη Χώρα. Ο κυρίως οικισμός του βρίσκεται γύρω από το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Τουρλιανής, που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα, όπου κάθε χρόνο το Δεκαπενταύγουστο γίνεται χαρακτηριστικό πανηγύρι.

Ο οικισμός είναι αρκετά καλά οργανωμένος με πολλά ξενοδοχεία και καταλύματα, εστιατόρια και καταστήματα. Στην ευρύτερη περιοχή του βρίσκονται κάποιες από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού (Καλαφάτης, Ελία, Καλό Λιβάδι).

Ορνός

Ο γραφικός οικισμός του Ορνού που πλέον αποτελεί δημοφιλή τουριστικό θέρετρο βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού και απέχει μόλις 4 χλμ. από την πόλη της Μυκόνου. Χαρακτηριστικό του είναι το μικρό απάνεμο λιμανάκι του στο οποίο αράζουν τα καΐκια. Στον οικισμό υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια αλλά και αρκετές επιλογές διασκέδασης.

Στο βάθος του ομώνυμου όρμου βρίσκεται μία πανέμορφη παραλία και στον αντίποδα ακριβώς του Ορνού βρίσκεται ο όρμος του Κόρφου ο οποίος είναι κατάλληλος για windsurfing λόγω των βόρειων ανέμων.

Πλατύς Γιαλός

Ο Πλατύς Γιαλός είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος βρίσκεται στις νότιες ακτές της Μυκόνου. Διακρίνεται για τις τουριστικές υποδομές του αφού διαθέτει μια πλούσια γκάμα από ξενοδοχεία και καταλύματα όλων των κατηγοριών. Απέχει μόλις 4,5 χλμ. από τη Χώρα και αποτελεί κομβικό σημείο της Μυκόνου αφού έχει τακτική συγκοινωνία και από θαλάσσης σύνδεση με τις δημοφιλείς παραλίες στα νότια του νησιού. Φυσικά η παραλία του Πλατύ Γιαλού με την χρυσαφένια αμμουδιά και τα πεντακάθαρα νερά προσελκύει πλήθος παραθεριστών. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς τα ερείπια από τρεις πύργους της Ελληνιστικής εποχής στη θέση Λητώ.

Άγιος Στέφανος

Ο οικισμός του Αγίου Στεφάνου βρίσκεται σε απόσταση 3 χλμ. από την πόλη της Μυκόνου και πάνω σε μια πλαγιά από όπου απολαμβάνει κανείς μια θαυμάσια θέα στα γύρω νησιά, Τήνο, Σύρο και Ρηνεία.

Πρόκειται για ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο με ικανοποιητικές υποδομές και τακτική συγκοινωνία. Στον οικισμό υπάρχουν πολλά γραφικά εκκλησάκια. Ένα από αυτά είναι και ο Άγιος Στέφανος που βρίσκεται στη άκρη του κόλπου και από το οποίο πήρε το όνομα της και η περιοχή.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ > ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ > ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ